Nazywam się Daniel Otto. Od kilkunastu lat jestem związany zawodowo ze Stowarzyszeniem MONAR jako specjalista psychoterapii uzależnień i współuzależnienia. Pracę w obszarze terapii traktuję nie tylko jako zawód, ale przede wszystkim jako misję – odpowiedzialność za ludzi, którzy znaleźli się w kryzysie i potrzebują realnego wsparcia, by móc odbudować swoje życie.

Swoje doświadczenie zawodowe zdobywałem w różnych placówkach leczenia uzależnień, w tym przez wiele lat w Ośrodku Leczenia, Terapii i Rehabilitacji Uzależnień MONAR w Rożnowicach, gdzie pełniłem funkcję kierownika oddziału. To właśnie tam mogłem z bliska obserwować, jak zmienia się problem uzależnień – nie tylko w kontekście społecznym, ale przede wszystkim ludzkim. Praca z osobami uzależnionymi nauczyła mnie pokory, uważności i tego, że każda zmiana zaczyna się od relacji i poczucia bezpieczeństwa.

Pracowałem również w poradniach zdrowia psychicznego i poradniach uzależnień, gdzie coraz częściej spotykałem młodych ludzi zmagających się z problemem uzależnienia od substancji psychoaktywnych. Szczególnie niepokojącym zjawiskiem była dla mnie coraz wcześniejsza inicjacja narkotykowa oraz gwałtownie narastający kryzys psychiczny wśród dzieci i młodzieży. Te doświadczenia stały się impulsem do podjęcia konkretnych działań.

Od 2022 roku pełnię funkcję dyrektora Poradni Profilaktyki, Leczenia i Terapii Uzależnień MONAR w Pile – miejsca, które oferuje terapię zarówno dla dorosłych, jak i nieletnich. To przestrzeń, w której staramy się nie tylko leczyć, ale także budować relację opartą na zaufaniu, odpowiedzialności i motywacji do zmiany.

W lipcu 2023 roku zainicjowałem powstanie nowej, niezależnej jednostki – Centrum Wsparcia Psychicznego Dzieci i Młodzieży w Pile. Jestem jego dyrektorem od początku istnienia. W Centrum działa obecnie całodobowy oddział terapeutyczny dla nieletnich uzależnionych od środków psychoaktywnych – miejsce stworzone z myślą o młodych ludziach potrzebujących intensywnego wsparcia w najtrudniejszym momencie swojego życia. Choć obie placówki – poradnia i centrum – mieszczą się w tym samym budynku, funkcjonują jako niezależne organizacyjnie instytucje.

Moim celem – zarówno jako terapeuty, jak i dyrektora – jest tworzenie środowiska, w którym osoba w kryzysie nie czuje się oceniana, lecz przyjęta i zrozumiana. Wierzę, że skuteczna terapia nie polega wyłącznie na realizacji programu – polega przede wszystkim na spotkaniu człowieka z człowiekiem.